Monthly Archives: December 2009

George and Antonis

Και στο ΠΑΣΟΚ και στη ΝΔ γίνεται κατανοητό ότι, εν μέσω κρίσης, τα πολιτικά μηνύματα που εκπέμπονται έχουν αποκτήσει ιδιαίτερη βαρύτητα και συνοδεύονται από αυξημένη πολιτική ευθύνη. Η αυτονόητη συναίνεση με τίτλο τη διαφθορά ήταν το προοίμιο του συνεργατικού ανταγωνισμού που πρόσφατα εγκαινιάστηκε στην ελληνική πολιτική από δύο ηγέτες, που κάποτε μοιράστηκαν την ίδια φοιτητική στέγη και των οποίων οι κοσμοθεωρίες ανθίστανται στις συνήθεις μικροκομματικές σκοπιμότητες. So far so good, που θα έλεγαν και οι υπόλοιποι συμμαθητές, τότε, την εποχή της αμφισβήτησης, όπου οι ιδέες ήταν, ακόμη, το κύριο πεδίο της αντιπαράθεσης.

Σήμερα, πολλά χρόνια μετά, οι δύο ηγέτες μοιράζονται το ίδιο τρακ. Ο George το βιώνει ως τρακ διακυβέρνησης (παρατεταμένο είναι η αλήθεια), αυτοοργάνωσης και υποστήριξης αγνών πολιτικών ιδεών, που τις βλέπει ήδη να ροκανίζονται από την σκληρή πραγματικότητα. Ο Antonis, από το άλλο μέρος βρέθηκε σαν σε ασανσέρ στο Τόκιο που τον εκτόξευσε από το υπόγειο στο penthouse σε χρόνο ελάχιστο. Μαζί του συμπαρασύρθηκαν, χαμένοι στη μετάφραση και ορισμένοι εκκολαπτόμενοι μικροηγέτες-βουλευτές, οι οποίοι, έκτοτε, αναζητούν, μαζί με τον αρχηγό τον δρόμο της νέας πολιτικής που θα σβήσει από το μυαλό των Ελλήνων την ανάμνηση των δέκα μονάδων που τους χωρίζουν από το νήμα της διακυβέρνησης.

Ο Σαμαράς βιώνει την κατακόρυφη άνοδο σε τοίχους που τού ήταν ξένοι, που ξεκλείδωσαν δύσκολα εκείνη τη νύχτα της 29ης Νοεμβρίου, όταν η αντίπαλος, ακούγοντας τα αδυσώπητα μηνύματα από τις κομματικές κάλπες, κούνησε το τάβλι. Μπορεί να ήταν έτοιμος για την ηγετική θέση, ίσως όμως δεν ήταν έτοιμος για το χάος που παρέλαβε.

Ομοίως και ο παλιός συμμαθητής του. Γνώριζε τα προβλήματα, δεν εξεπλάγη, αλλά πίστευε ότι μπορούσε κάπου να πατήσει για να ξεκινήσει να εφαρμόζει τις νέες στρατηγικές που ο Κώστας είχε αμελήσει. Όμως όχι, η πραγματικότητα ήταν σκληρή. Ίσως, τελικώς, να νοιώθει κι αυτός όπως ο Κώστας, όταν έπιανε το νήμα και τα προβλήματα από εκεί που τα είχε αφήσει ο άλλος Κώστας, τον Μάρτιο 2004.

Τα τελευταία έξι χρόνια, οι Έλληνες δοκίμασαν την κεντροδεξιά πολιτική σε κρίσιμα προβλήματα του τόπου. Το αποτέλεσμα ήταν πενιχρό, η βελτίωση της ζωής των πολιτών οριακή (αν όχι μηδενική), οι «αλλαγές και μεταρρυθμίσεις» ατελέσφορες, τα επιτεύγματα στην εθνική οικονομία λογιστικά, τα οποία σκόρπισαν στους ανέμους της διεθνούς κρίσης. Σήμερα ξεκινά μία νέα προσπάθεια, με το ίδιο στόχο. Από την ίδια, αν όχι χειρότερη αφετηρία. Και οι Ευρωπαίοι κοιτούν παραξενεμένοι, ανακαλύπτοντας κάτι που τούς εξόργισε. Κάτι που είχε εξοργίσει και πολλούς από εμάς: Τα έξι χρόνια που πήγαν χαμένα.

Έτσι, οι Ευρωπαίοι φίλοι μας προσβλέπουν στον George και τον Antonis να συμμαζέψουν, για πρώτη φορά, όλον αυτόν τον τραχανά, που η νεοελληνική πραγματικότητα έχει απλώσει κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης… Έργο δύσκολο, κυρίως νοοτροπίας. Ηγετών και πολιτών…

2 Comments

Filed under Ηγεσία

No nonsense TV

Ήρθε η ώρα να αλλάξουν τα πράγματα στην ελληνική τηλεοπτική αγορά. Σε δύο κρίσιμους τομείς: Στον τεχνολογικό, δεδομένου ότι, πλέον, το μέλλον ανήκει στην απόλυτη ψηφιοποίηση συσκευών και διαδικασιών, αλλά και στον ενημερωτικό, αφού χρειάζεται νέος αέρας και αντικατάσταση των απηρχαιωμένων φλύαρων προτύπων του παρελθόντος.

Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την ενημέρωση των πολιτών, οι εξελίξεις απαιτούν σοβαρή αντιμετώπιση, κατάλληλα σχεδιασμένη, προκειμένου να προωθείται η ουσία, αλλά με τρόπο που να ελκύει το ενδιαφέρον όσων επιθυμούν, με γνώσεις, να αντιμετωπίσουν την προσωπική τους καθημερινότητα, αλλά και την ευρύτερη πολιτική πραγματικότητα που καθορίζει τη ζωή τους.

Αυτό είναι άλλωστε και το ζητούμενο της εποχής. Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τις εθνικές εκλογές του Οκτωβρίου, τότε που οι πολίτες έδειξαν ότι μπορούν και αντιδρούν όταν οι περιστάσεις το απαιτούν. Να αλλάζουν μία κυβέρνηση που τούς πλήγωσε, να δίνουν ευκαιρίες σε μία νέα, που δείχνει ότι μπορεί να αξιοποιήσει τις νέες ιδέες, να συμμετέχουν ενεργά στις διαδικασίες διαδοχής για τον νέο αρχηγό της ελληνικής κεντροδεξιάς.

Τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Στο μυαλό των πολιτών, στην ελληνική οικονομία, που πλέον πρέπει να αλλάξει μυαλά, στην πολιτική καθημερινότητα, στην οποία δεν χωρούν ανοησίες και μικροκομματικές σκοπιμότητες. Η πορεία είναι μπροστά, ο μονόδρομος της εξυγίανσης, διαδικασιών και νοοτροπίας είναι ξεκάθαρος.

Αυτός είναι και ο ρόλος των Μέσων Ενημέρωσης, σε μία χώρα όπου οι προτεραιότητες είναι, πλέον, κατανοητές από όλους. Ο εναγκαλισμός με την πολιτική πρέπει να δώσει τη θέση του στην προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος, στην παρακολούθηση και το fine tuning των επιτευγμάτων και στην κατακεραύνωση των κακών πρακτικών και των ατασθαλιών της εξουσίας.

Να γίνουν τα Μέσα, και ιδιαίτερα η τηλεόραση, που διατηρεί το προβάδισμα στις προτιμήσεις των Ελλήνων, πραγματικός μηχανισμός λογοδοσίας των κυβερνήσεων, όπως θα έλεγε και ο Γιώργος Παπανδρέου, και όχι λιβανιστήρια των υπουργών τους.

Βέβαια, η ψηφιακή τεχνολογία, το διαδίκτυο, οι συνήθειες των νέων ανθρώπων, έχουν ήδη διαγράψει το περίγραμμα της νομοτέλειας που επέρχεται και έχει όλα τα χαρακτηριστικά της δημιουργικής καταστροφής, της επώδυνης αλλαγής προς κάτι το πλήρως διαφορετικό.

Έως τότε, ορισμένες στρατηγικές, που στηρίζονται στην ουσία της πολιτικής και της επικοινωνίας, μπορούν να κάνουν τη διαφορά και να δημιουργήσουν νέα τηλεοπτικά πρότυπα, να κινητοποιήσουν τους πολίτες, να προκαλέσουν και να εναντιωθούν στα ρηχά στερεότυπα της τηλεοπτικής ενημέρωσης.

Πλέον, στην εποχή μας, οι αλλαγές πρέπει να οδεύουν πάντοτε προς το καλύτερο. Και η ώρα έχει ήδη σημάνει…

3 Comments

Filed under Μέσα Ενημέρωσης

Γιατί όχι συγχώνευση ΕΤ1, ΝΕΤ και ΕΤ3;

Τί εξυπηρετούν, άραγε, σήμερα τα τρία κρατικά κανάλια, σε μία εποχή, που, πρώτον, ελάχιστοι τα παρακολουθούν, δεύτερον κοστίζουν πάρα πολύ, τρίτον, έχουν ήδη ξεπεραστεί από το διαδίκτυο, τέταρτον, ήδη υπάρχουν άλλα τόσα ψηφιακά;

Η εποχή προστάζει αλλαγές, δραστικές και σύμφωνες με τις νέες τάσεις. Όποιος δεν ανταποκρίνεται σε αυτές, το πράττει είτε από ασυγχώρητη άγνοια, είτε επειδή εξυπηρετεί συμφέροντα. Ε, λοιπόν, δεν έχουμε περιθώριο ούτε για το ένα, ούτε για το άλλο.

Η συγχώνευση των τριών ζημιογόνων τηλεοπτικών σταθμών σε έναν, με ταυτόχρονη αναδιάρθρωση και αξιοποίηση των πάγιων περιουσιακών στοιχείων (με πρώτο το αντιπαραγωγικό κτίριο της Αγίας Παρασκευής), του ανθρώπινου δυναμικού, της τεχνογνωσίας και του εξαιρετικού ραδιοτηλεοπτικού αρχείου αποτελούν αυτονόητα της σημερινής ψηφιακής εποχής.

Έτσι θα μπει τέλος και στις βαρετές εκπομπές-αργομισθίες, τα ρουσφέτια, τα βολέματα, τις σπατάλες, το κομματικό προσκλητήριο, κάθε φορά που αλλάζει η κυβέρνηση. Τότε, ίσως, η δημόσια τηλεόραση καταφέρει να αποκτήσει αξιοπιστία και να ασκήσει πραγματικά τον ρόλο της, σε σχέση με το δημόσιο συμφέρον. Πληκτρολογήστε ‘public interest’ και ‘bbc’ στο google και θα δείτε τι εννοώ…

Κάποια στιγμή, τις προηγούμενες ημέρες αναφέρθηκε στο διαδίκτυο κάτι ‘περί ιδιωτικοποίησης της ΕΡΤ’. Αν υποπτευθώ ότι ο George θα ξεπεράσει τον Tony στην απεμπόληση του κεντροαριστερού κρατισμού, θα πατήσω erase blog και θα σιωπήσω έως τα τέλη του χρόνου.

Ας γίνει κάτι άλλο, πιο ουσιώδες. Να μεταφερθούν ντοκυμαντέρ, ιστορικά και καλλιτεχνικά στα ψηφιακά και να δημιουργηθεί ένας αμιγώς free ειδησεογραφικός σταθμός, ο οποίος θα ‘τρέχει’ ολόκληρο το 24ωρο, θα εκπέμπει δορυφορικά και διαδικτυακά σε όλον τον κόσμο και θα αποτελεί, μαζί με το domain του αξιόπιστη πηγή ενημέρωσης.

Μπαμ και ξύπνησα. Στην Ελλάδα ζούμε. Μπορεί ορισμένοι ‘αφελείς’ να επικαλούνται την πρόοδο, άλλοι, όμως, που διαθέτουν την πραγματική εξουσία, φροντίζουν να μην συμβεί…

5 Comments

Filed under Μέσα Ενημέρωσης