Η κρίση ως ..ευλογία

Συνήθως, κάθε συστημική κρίση με εθνική ταυτότητα, όπως αυτή που σήμερα ζούμε στη χώρα μας, εκτός από τα προβλήματα που δημιουργεί σε ανθρώπους και επιχειρήσεις, συγχρόνως αποτελεί καλή ευκαιρία επανατοποθέτησης της εθνικής στρατηγικής για το μέλλον. Άρα, όπως λένε και τα ‘επίσημα χείλη’, η κρίση πρέπει να εξελιχθεί κυρίως σε ευκαιρία για κάτι καλύτερο. Αυτή είναι η πολιτική καραμέλα, που οι πολιτικοί μοιράζουν με ευκολία και πιπιλούν με επικοινωνιακή ευχαρίστηση, κάθε φορά που τα σύννεφα μαζεύονται πάνω από το κεφάλι τους.

Κατ’ ουσίαν, πέρα από τον πολιτικό ελιγμό που επιχειρεί η φράση, αυτό είναι που έχει σημασία για μία χώρα, η οποία λίγο πριν τον χρηματοικονομικό και δημοσιονομικό γκρεμό, αποφάσισε (;) να σοβαρευτεί και να προσπαθήσει να επιλύσει προβλήματα τριακονταετίας. Το ενδεχόμενο αυτό χαράσσει σαφή πορεία προς τη δημιουργική καταστροφή, με την καλή, πάντα, έννοια.

Βέβαια, αν και οι περισσότεροι από εμάς υποστηρίζουν ότι τα μέτρα είναι αναγκαία και δηλώνουμε διατεθειμένοι να κάνουμε θυσίες για να σωθεί η χώρα, μόλις αντιληφθούμε το περιεχόμενο της ενεργούς προσπάθειας, αμέσως ξεκινούμε τον αντίλογο. Ο καθένας από την οπτική του, τα κεκτημένα του, τον μικρόκοσμο που κατάφερε να έχει εξασφαλίσει έως σήμερα. Τότε που, επιτρέψτε μου να πω, ζούσαμε στην ‘προηγούμενη Ελλάδα’. Εδώ και μερικούς μήνες, η αναγκαιότητα μας έκανε να τρυπήσουμε το εθνικό κουκούλι και να κοιτάξουμε λίγο πιο μακρυά. Και δεν είναι δύσκολο. Για όποιον επιθυμεί best practices, αρκεί μία μικρή έρευνα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι πολίτες των οποίων, όχι μόνο δεν αντιλαμβάνονται το σκεπτικό των Ελλήνων, αλλά για μία ακόμη φορά κλήθηκαν να καταβάλουν μετρητά (κάθε Γερμανός ή Γερμανίδα από 100 ευρώ, για παράδειγμα), χωρίς πολλές εξηγήσεις, μόνο και μόνο γιατί βρισκόμαστε σε κίνδυνο…Hello?? Tell them George, this not the way to live your life. Like there is no tomorrow…

Τα θεμελιώδη είναι εναντίον μας. Και θα παραμείνουν εχθρικά αν δεν παράξουμε νέο χρήμα, ανάπτυξη και νέες ιδέες, για τις οποίες να επιστρατεύσουμε τα εθνικά πλεονεκτήματα, όπως νέου τύπου τουρισμό, βιολογικά προϊόντα, υγειονομικά θέρετρα και παιδεία, κ.λπ.

Αν παραμείνουμε στον δρόμο προς τον στόχο, οι παράπλευρες απώλειες θα είναι έντονες, ιδίως για εκείνους που είχαν μάθει στις εύκολες δουλειές, με το Κράτος και αναμεταξύ τους. Αυτοί τέλειωσαν, όπως τελειώνουν και τα εκατοντάδες χιλιάδες μαγαζιά που άλλες τόσες εκατοντάδες χιλιάδες, ανειδίκευτοι ‘εμπορευάμενοι’ Έλληνες άνοιξαν, για να  ψωνίζει ο ένας από τον άλλο… Ομοίως οι κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις, τα γραφεία διευκολύνσεων, οι μεσάζοντες και όλοι εκείνοι που απορείς πως τα καταφέρνουν… Οι κινήσεις είναι απλές για να γίνει αυτό πραγματικότητα. Διαφάνεια, ψηφιοποιημένα συστήματα, πλήρες μάνατζμεντ. It’s literally a few clicks George, yes?

Και κάπου εδώ, αν έχουμε ήδη αρχίσει να τα καταφέρνουμε, η κρίση ήδη έχει μετατραπεί σε …ευλογία.

Advertisements

1 Comment

Filed under Κοινωνία

One response to “Η κρίση ως ..ευλογία

  1. Δημοσθένης Κυριαζής

    Η κρίση σε καμιά περίπτωση δεν είναι ευλογία. Μπορεί όμως να γίνει ευκαιρία για αλλαγή των αρχών και πρακτικών που είχαμε μέχρι σήμερα, οποίες οδηγούν με νομοτελειακή βεβαιότητα σε αποτελέσματα σαν αυτά που βιώνουμε• μπορεί να γίνει ευκαιρία για να χτίσουμε ένα τείχος ορθολογισμού που θα μας βγάλει σταδιακά από την κρίση και θα μας προστατεύει από τέτοιες κρίσεις στο αύριο.
    Τέτοιες όμως αλλαγές δεν έχουν πραγματοποιηθεί, ούτε θα πραγματοποιηθούν, όσο υπάρχει ταύτιση αυτού που δημιούργησε την κρίση με αυτόν που περιμένουμε να μας βγάλει από την κρίση• όσο υπάρχει ταύτιση θύτη και λυτρωτή.
    Σπεύδουμε να διευκρινίσουμε ότι δεν αναφερόμαστε σε ταύτιση φυσικών προσώπων, αλλά σε ταύτιση του ήθους, των αρχών και των πρακτικών του θύτη και του λυτρωτή.
    Είναι προφανές, ότι θύτης και λυτρωτής στη χώρα μας είναι – σήμερα τουλάχιστον – το υπάρχον πολιτικό σύστημα άσκησης της εξουσίας. Ένα σύστημα για τους πολίτες χωρίς ουσιαστικά τους πολίτες.
    Συνεπώς για να γίνει η κρίση ευκαιρία αλλαγών, βασική και αναγκαία προϋπόθεση είναι να ακυρωθεί η προαναφερθείσα ταύτιση θύτη και λυτρωτή.
    Υπάρχει όμως ακύρωση και υπέρβαση αυτής της ταύτισης ;
    Στην αντίληψη ενός απλού πολίτη τέτοια υπέρβαση δεν υπάρχει.
    Τουλάχιστον σήμερα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s