Γιώργο μην φύγεις…

Γράφει η ΑΛΕΞΙΑ ΣΚΟΥΤΑΡΗ

Όταν η Ντάρμπι Σώ έγραψε το Πέλικαν Μπριφ και το υπέβαλε στον μέντορα-εραστή της, το επόμενο πράγμα που έγινε ήταν να ανατιναχθεί ο μέντορας μέσα στο αυτοκίνητό του, μπροστά στα μάτια της. Η εκτίμησή της για τη συνωμοσία ήταν ακριβής.

Η επαλήθευση της εκτίμησης, που βασίζεται σε παρατήρηση και συνδυασμό πληροφοριών από μακρυά είναι στιγμές για τις οποίες ζουν οι αναλυτές. Αν συμμετέχεις στις διαδικασίες και γράφεις τα αυτονότητα, τότε είσαι τσάμπα man. Όταν όμως, παρατηρείς από μακρυά, τότε είναι αλλιώς. Στην περίπτωση της Ντάρμπι, η συνωμοσία της άλλαξε τη ζωή. Στην περίπτωση τη δική μου απλώς ένοιωσα μία μικρή δικαίωση όταν, κάτι που διατύπωνα, και οι συνομιλητές μου με κοιτούσαν με συμπάθεια, δείχνει να επαληθεύεται. Στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού ΕΠΙΚΑΙΡΑ διατυπώθηκε η εκτίμηση ότι ο ΓΑΠ προορίζεται για μεγάλη θέση του εξωτερικού. Έως και ΓΓ ΟΗΕ, έγραψαν.

Τότε είχα γράψει: ‘Η επικοινωνιακή πολιτική, ο χειρισμός των θεμάτων πετυχαίνει, χτίζοντας τις βάσεις για το μέλλον, διασφαλίζοντας κάθε στάδιο που περνάει. Έτσι χτίζεται και η μετέπειτα ευρωπαϊκή πορεία του Γιώργου…’ Τα σημάδια από την αρχή έδειχναν ότι ο Γιώργος Παπανδρέου οικοδομεί, μετά τη σωτηρία της Ελλάδας και της ψυχής του (ένεκα οικογενειακού παρελθόντος) το διεθνές του προφίλ. Δεν θα κάτσει να παρακολουθήσει τι θα πράξει ο επόμενος. Θα προχωρήσει στο επόμενο κεφάλαιο. Ο Γιώργος είναι πολίτης του κόσμου. Μετά από εκατοντάδες χιλιάδες μίλια πτήσεων μέσα σε ένα χρόνο, the world is not enough.

Η στρατηγική του πορεία, ελλείψει ανταγωνισμού στην πίσω πλευρά του οικοπέδου του Μαξίμου (ΟΚ, μετά τη Στησιχόρου, για τους ακριβείς), ξεχώρισε από νωρίς. Η επικοινωνιακή προσέγγιση υπήρξε άρτια από την αρχή. Οι κανόνες του spinning, ο χειρισμός της δημοσιότητας και της καθημερινής ατζέντας των θεμάτων δεν ξέφυγε παρά ελάχιστες στιγμές (σε δύσκολο μιντιακό τοπίο, κι ας λένε όλοι ότι τα μίντια είναι φιλικά μαζί του – τρίχες, την (εμπορική) δουλειά τους κάνουν, η οποία σε εποχή κρίσης είναι προτεραιότητα. Αυτά βλέπει ο Λούλης και έχει σκάσει από τη ζήλια του γιατί το ξάφρισμα της πολιτικής επικοινωνίας τώρα βγαίνει στην επιφάνεια. Έξι χρόνια οι άλλοι είχαν ξεχάσει την πιτιά. Γι΄αυτό και πότε κατακεραυνώνει, πότε συμβουλεύει φιλικά τον Αντώνη. Βλέπει το τεράστιο κενό, αλλά και βεβαίως, τον διαφυγόντα τζίρο.

Έτσι, στην κυβερνητική, την καλή πλευρά του οικοπέδου του δικομματισμού, τα πράγματα κυλούν ομαλά. Βέβαια, από το Μαξίμου έως τη Ρηγίλλης μεσολαβεί η Τουρκική Πρεσβεία. Συμβολισμός θα μού πείτε, αλλά παραμένει το μόνο επιχείρημα των νεο-δεξιών ότι, (πώς να το θέσω ευγενικά;), ‘ο Γιώργος δεν έχεις τις ίδιες εθνικές ευαισθησίες με τον μέσο Έλληνα’. Αλλά τί βλέπουμε; Με τον Ομπάμα, απ’ ότι φαίνεται, μιλάει κάπως περισσότερο τελευταίως, τον οποίο, θυμηθείτε φίλοι Δεξιοί, κάποτε υμνούσατε, μαζί με τον Γάλλο με τα τακούνια. Τέλοσπάντων, μένει να δούμε επ’ αυτού. Άλλωστε ξέρει ότι μία λάθος κίνηση και θα βρεθούν τα λάβαρα στον δρόμο, ο δε Άνθιμος θα κλείσει τα Τέμπη.

Το spinning του διεθνούς ρόλου έρχεται σε καλή στιγμή για τον Γιώργο με τον Προβόπουλο να μιλά για ενάρετο κύκλο (κι ας μετρά ο Μηταράκης τα δισ. του χρέους για να τα εξηγήσει στη Τζότζολα, κι ας φωνάζουν οι δεξιές εφημερίδες-πεκινουά), τον Μίχαλο-ΕΒΕΑ να μιλά θετικά για τον Αναπτυξιακό Νόμο (με τα συνήθη παραταξιακά disclaimers), τον Όλι να μάς επαινεί και να μάς απειλεί, γιατί, επιτέλους, το ΄μαθε το κόλπο, οι Έλληνες μόνο τότε αποδίδουν.

Για καλή μας τύχη, η προσωπική στρατηγική του Γιώργου (dazzle the locals, then go Global)είναι συνυφασμένη με την (υποχρεωτικά) καλή πορεία της χώρας. Αν καταφέρει να σώσει την Ελλάδα από τον εαυτό της, τότε όλα γίνονται φίλε, sky’s the limit. Άλλωστε η σύγκριση είναι φιλική προς τον χρήστη. Ο προκάτοχος είχε δώσει έμφαση μόνο στο ένα, και τού ‘φυγε το άλλο, δηλαδή όλοι εμείς.

Ετούτος εδώ, έχει σηκώσει καμμιά δεκαριά μπάλες στον αέρα και προς το παρόν δεν τού ‘χει πάσει καμμιά. Όχι πως θα ‘χαμε πρόβλημα για μια-δυο, βέβαια. It’s a matter of skills and multi-tasking. Ξέρει και από κομπιούτερς, μην το ξεχνάμε. Έχει διαφορά αυτό το ψηφιακό πολυ-εργαλείο από τις αδιέξοδες εικονικές ΄πίστες’ μπροστά από το joystick (Ααα! Το ‘γραψα κι εγώ, πού θα μού πήγαινε).

Λέτε ο George να διαδεχθεί τον κύριο με το παράξενο όνομα στα Ηνωμένα Έθνη; Ψάξτε ημερομηνίες λήξης θητείας, διαδικασίες διαδοχής κ.λπ. Πρέπει να δούμε πόσος χρόνος μάς απομένει. Πριν φύγει πρέπει να τελειώσει τη λάντζα στην ψωροκώσταινα, η οποία, να μού το θυμηθείτε, τελείως διαστροφικά – γιατί αυτοί είναι οι Έλληνες κύριε Κώστα μου – σε λίγα χρόνια θα τον παρακαλάνε να μην ξενιτευτεί.

Και ο Ραφηνιώτης θα συνεχίσει να σκουντάει την επικαιρότητα με τα δημοσιευματάκια για τα πήγαιν-έλα στο γραφείο του σαν να λέει: ‘Χμ, γκχμ… δείτε, είμαι κι εγώ εδώ…’

Η Αλεξία Σκούταρη είναι φίλη, πολιτική αναλύτρια

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ηγεσία

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s