Μία σου και μία μου…

Γράφει η ΑΛΕΞΙΑ ΣΚΟΥΤΑΡΗ

Έχετε παρατηρήσει πως ανταλλάσσουν πολιτικές ατάκες ο Γιώργος Παπανδρέου με τον ΑντώνηΣαμαρά; Σαν συγχρονισμένοι παίκτες πινγκ-πονγκ, οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να μην αφήσουν να πέσει το μπαλάκι κάτω. Που και που κάνουν μερικά φάλτσα αυξημένης δυσκολίας, αλλά απαλά, με τεχνική τέτοια ώστε το μπαλάκι να καθυστερεί με κόλπα στην πλευρά του αντιπάλου, ο οποίος – με προσπάθεια, όχι τζάμπα – να το προλαβαίνει και να το επιστρέφει. Αν πράγματι έπαιζαν table tennis στα dorms φοιτητές δεν το γνωρίζω. Είμαι μικρότερη άλλωστε. Αρκετά χρόνια.

Όμως, πολιτικά είναι πασιφανές. Ο Γιώργος είχε πει “δεν είμαι Καραμανλής“, ο Αντώνης είπε “δεν είμαι Παπανδρέου” (εννοεί τον ΓΑΠ φαντάζομαι, όχι τον ΑΓΠ, γιατί αυτό θα ήταν διπλή προσβολή, προς τον αείμνηστο, αλλά και τον θαυμαστή του, ΚΚ). Ο Γιώργος είπε για τη “γαλάζια πολυκατοικία”, ο Αντώνης τού απάντησε για την “πράσινη” κ.ο.κ.

Ο Γιώργος πορεύεται – αν και κάπως ενοχικά – στη βάση των απαιτήσεων του Μνημονίου. Ο Αντώνης τοποθετείται συμμετρικά “αντί-Μνημονιακά“. Ό,τι κι αν κάνει ο Γιώργος, ο Αντώνης κείται αντίθετος, περιμένοντας να επιστρέψει το μπαλάκι, με ευθύτητα και συμμετρία. Ο πολιτικός λόγος είναι “αντι-ΠΑΣΟΚ”, “αντι-Γιώργος”, “αντι-Κυβερνητικός”, “αντί”, ευρύτερα. Μήπως έχουν κάτι από παλαιότερα; Έναν λανθάνοντα ανταγωνισμό πατριωτικού τύπου; Και αυτό δεν το γνωρίζω όμως…

Αυτό που γνωρίζω είναι ότι η αυτού τού τύπου αντιπαράθεση δεν έχει νόημα στην Ελλάδα που βιώνει έντονα την οικονομική κρίση, λίγο πριν την αρχή της δεύτερης δεκαετίας του 21ου αιώνα. Και, sorry, αλλά μάλλον ο confrontato θα πρέπει να το δει το θέμα.

Οι καιροί απαιτούν «φυγή προς τα εμπρός» (φράση early Μπένι, τού Έλληνα Γκόρντον Μπράουν), αλλά με πραγματικό γνωσιακό υπόβαθρο, όχι “πολιτικό λόγο στον χωρο-χρόνο του φαντασιακού”, όπως θα έλεγαν και εκείνοι που έκλεβαν τη σύνταξη του Σημίτη. Ρεαλιστική πολιτική, αλλά please, όχι από πολιτικούς. Χρειάζονται κι άλλοι Μηταράκηδες, που όμως να παραμείνουν λίγο μακρύτερα του νεοκλασσικού ή του vovos building, γιατί η πολιτική είναι …κολλητική. Σε εποχή κρίσης, το ΚΕΕΛΠΝΟ θα έπρεπε ήδη να έχει εκδώσει οδηγίες αποφυγής της πολιτικολογίας, των ανεδαφικών προσδοκιών και της κενής μεγαλοστομίας.

Η πορεία μπροστά απαιτεί τεχνοκρατική αντίληψη και – βέβαια – επικοινωνιακή ικανότητα που να “πακετάρει” τα δύσκολα για τον μέσο Έλληνα,  ο οποίος σηκώνει το κεφάλι από τον κόσμο του μόνο όταν τού βάλεις το χέρι στην τσέπη. Και σε αυτό οι τύποι είναι μάγκες. Dudes θα έλεγα καλύτερα, όχι υποτιμητικά, αλλά λόγω ονομασίας προέλευσης και τεχνογνωσίας. Τον πάνε καλά τον Γιώργο, και όπως έχω – αναιδώς – ξαναγράψει, γράφουν νέο textbook: “How to escape (alive) from the Greek crisis”.

Από την άλλη, ευτυχώς που η Τζότζολα ξορκίζει την 30ετία που πέρασε. Συλλήβδην. Αυτό μάς κάνει λίγο πιο απαισιόδοξες για το φύλο, και για το μέλλον… Της κεντρο(Δεξιάς).

Η Αλεξία Σκούταρη είναι φίλη, πολιτική αναλύτρια.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ηγεσία

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s