Tag Archives: Κεντροδεξιά

Το Κεντροδεξιό αδιέξοδο

Γράφει η ΑΛΕΞΙΑ ΣΚΟΥΤΑΡΗ

Τα πράγματα είχαν φανεί από τις Εθνικές Εκλογές 2007, εκείνες της πύρινης καταστροφής της Πελοποννήσου… Τότε, τα κυβερνητικά καύσιμα είχαν ήδη εξαντληθεί, η στρατηγική (όποια κι αν ήταν) είχε πάει περίπατο και τα κυβερνητικά στελέχη κρατούσαν την ανάσα τους προκειμένου το τότε κυβερνών Κόμμα να περάσει πάνω από τον πήχυ, έστω και λίγο. Και τα κατάφερε. Η κεκτημένη ταχύτητα της διακυβέρνησης, η πληγή της καταστροφής, το σάλεμα των ημερών, η μορφή του Κώστα με τον Μπαρόζο airborne πάνω από τα καμένα, γύρευε τι…

Η νίκη ήταν πύρρεια. Στην κυριολεξία. Θυμάμαι φίλος μου πού παρακολουθούσε από κοντά τα κομματικά πράγματα, μού έλεγε ότι πάλι θα χαλαρώσει το σύστημα και μετά θα έρθει η πτώση… Έτσι κι έγινε… Και έκανε πάταγο.

Η απογοήτευση, που οδήγησε πάνω από 500.000 μέλη της ‘ΝΔημοκρατικής βάσης’ να απέχουν από τις εθνικές εκλογές 2009, μετέτρεψε την ήττα σε ελεύθερη πτώση στον γκρεμό των 10 μονάδων. Οι λόγοι πολλοί, με κυρίαρχο τα φοβικά σύνδρομα και την αδράνεια, παρά τις μεγάλες νίκες που σημειώθηκαν επί χάρτου και στον τομέα της βερμπαλιστικής διαχείρισης του κυβερνητικού έργου.

Έτσι προχώρησε το 2008 και η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε στη Θεσσαλονίκη, εκεί που κάποτε ξεκίνησαν όλα. Το τέλος του sequel του Καραμανλισμού γράφτηκε με δραματικό τρόπο. Το σήριαλ κατέβηκε απότομα, λόγω έλλειψης τηλεθέασης, αλλά και ενδιαφέροντος, από πλευράς πρωταγωνιστών.

Ο Καραμανλής υπήρξε 12 χρόνια αρχηγός της ΝΔ και 5,5 στην πρωθυπουργία της χώρας. Η πρώτη περίοδος είναι αρκετός χρόνος, η δεύτερη όχι και τόσο. Με την έννοια ότι η πρώτη ιδιότητα μπορεί (και ίσως έπρεπε) να αλλάξει, για τη δεύτερη όμως ήταν νωρίς. Για τα συνήθη ελληνικά πρότυπα. Αλλά όμως, τα συναισθήματα ήταν βίαια και το κοινό δεν είχε άλλο υπομονή.

Τα χρόνια εκείνα, οι Έλληνες δοκίμασαν την κεντροδεξιά πολιτική σε κρίσιμα προβλήματα του τόπου. Το αποτέλεσμα ήταν πενιχρό, η βελτίωση της ζωής των πολιτών οριακή (αν όχι μηδενική), οι ‘αλλαγές και μεταρρυθμίσεις’ ατελέσφορες, τα επιτεύγματα στην εθνική οικονομία λογιστικά, τα οποία σκόρπισαν στους ανέμους της διεθνούς κρίσης.

Η πορεία προς το τέλος ήταν παρακμιακή. Το ίδιο το τέλος, δραματικό.

Οι πολίτες έξαλλοι, έχοντας πλέον ξυπνήσει από τον λήθαργο του παλαιοκομματισμού και την αυταπάτη της βάσης-μάζας κινούνται με θυμό ενάντια σε οτιδήποτε θυμίζει τον πολιτικό παρασιτισμό. Απορρίπτουν πρακτικές του παρελθόντος που οδήγησαν στην απαξίωση της σύγχρονης ελληνικής κεντροδεξιάς, όχι αμιγώς κομματικά, αλλά ως χώρου φιλελεύθερων ιδεών. Και ύστερα αδιέξοδο, στην πολιτική και στο ανθρώπινο δυναμικό.

Και μετά … ήρθαν οι μέλισσες. Αυτά όμως σε επόμενο σημείωμα…

Η Αλεξία Σκούταρη είναι φίλη και πολιτική αναλύτρια.

Leave a comment

Filed under Πολιτική

Tι χρειάζεται η ΝΔ για να προχωρήσει

KK in OppositionΗ απάντηση που όλοι αβίαστα σκέφτονται είναι έναν/ μία αρχηγό που να μπορεί να ανασυντάξει το κόμμα της ΝΔ, να διευθύνει αποτελεσματικά τον διάλογο για τη νέα κεντροδεξιά πλατφόρμα, να αναδιοργανώσει τους τοπικούς πυρήνες ανά την Ελλάδα, να κερδίσει εκλογές, κ.λπ., κ.λπ.

Σωστά όλα αυτά και κάπως αυτονόητα. Εξού και το φαινομενικό αδιέξοδο που αισθάνονται οι οπαδοί, μπροστά στη «ζωή χωρίς τον Καραμανλή», όχι λόγω έλλειψης προοπτικών, αλλά λόγω του σοκ που εγκυμονούσε η κάλπη και της ασυνήθιστης διάθεσης του ηγέτη να αποχωρήσει με βιασύνη. Άλλος ένας λόγος είναι και η έλλειψη ανανέωσης, παρά το εκλογικό αποτέλεσμα, το οποίο άφησε εκτός νέους που δεν πρόκαναν. Δηλαδή η ΝΔ έχασε και τα πρόσωπα έμειναν σχεδόν τα ίδια.

Παρά ταύτα, τίποτα από τα προηγούμενα δεν είναι το κύριο που χρειάζεται η παράταξη της ΝΔ προκειμένου να ορθοποδήσει, να οργανωθεί και να διεκδικήσει με αξιώσεις την επάνοδο στην εξουσία.

Αυτό που χρειάζεται είναι πολιτικό R&D. Για όσους παραξενεύονται, εννοώ πολύ απλά την έρευνα και ανάπτυξη, στις ιδέες, τις πρακτικές, τις παραμέτρους της κεντροδεξιάς ιδεολογικής πλατφόρμας (η οποία, υπενθυμίζω, είναι και κεντρώα και δεξιά) στον τομέα του πολιτικού και προγραμματικού λόγου, ακόμη και στα πρόσωπα (για να αντιμετωπιστεί και η παρωχημένη εικόνα των ηττημένων που παρελαύνουν στα τηλεπαράθυρα).

Και βέβαια στη συνέχεια, χρειάζεται πλατφόρμα εφαρμογής όλων αυτών στο επίπεδο της πολιτικής καθημερινότητας. Εκεί δηλαδή που χάθηκε η μάχη, όχι τον Οκτώβριο 2008 στη ΔΕΘ (τότε ‘κτυπήθηκε’ η εικόνα Καραμανλή), αλλά από την Άνοιξη 2005, όταν η αίσθηση των Ελλήνων για τα πράγματα αναποδογύρισε – με τους πολίτες να αισθάνονται ακριβώς το αντίθετο σε σχέση ακριβώς με έναν χρόνο πριν, δηλαδή την Άνοιξη 2004.

Η «πολιτική έρευνα και ανάπτυξη» είναι απαραίτητη σε όλους τους τομείς της κεντροδεξιάς πολιτικής. Με ξεχωριστά, διακριτά στάδια, που απαιτούν χρόνο και μέθοδο. Με ουσιαστική αναζήτηση και επεξεργασία ιδεών, αρχών και κειμένων και την σύσταση κυλιόμενης κυβερνητικής πρότασης, σε πολλαπλά επίπεδα ανάλυσης, πάνω στην οποία θα κτιστεί η άσκηση αντιπολίτευσης και οι εναλλακτικές προτάσεις. Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό, ιδιαίτερα αν οι της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης επιθυμούν να ακολουθήσουν το ΠΑΣΟΚ κατά πόδας, τόσο προγραμματικά, όσο και στον τομέα της εφηρμοσμένης πολιτικής.

Το σημείωμα αυτό περιλαμβάνει τίτλους και παραινέσεις. Για τις λεπτομέρειες θα επανέλθουμε. Άλλωστε το greek story είναι ιδαιτέρως πολιτικό, διαχρονικό και πολύ ενδιαφέρον…

3 Comments

Filed under Πολιτική