Tag Archives: πολίτες

Μετρό χωρίς μέτρο

Δεν χρειαζόταν η δημοσκόπηση της GPO για να μάθουμε ότι οι πολίτες είναι αγανακτισμένοι από τις απεργίες στα μέσα μεταφοράς. Αρκεί κανείς να βρισκόταν στον Σταθμό Πλακεντίας χθες το πρωί, όταν οι ‘υπεύθυνοι’ σταμάτησαν τα τραίνα στις 10.40, με τις κυλιόμενες σε λειτουργία και τους πολίτες να αγοράζουν εισιτήρια, να τα ακυρώνουν και να προχωρούν στις σκάλες καθόδου. ‘Δεν έχει άλλα τραίνα… Σταματήστε… Γυρίστε πίσω…’ φώναζαν οι δημόσιοι λειτουργοί και το ρολόι (Siemens) στον τοίχο έγραφε 10.41…

Το τί ακολούθησε είναι γνώριμο σε όλους μας, δεδομένου ότι κάποια στιγμή, σε κάποιο σταθμό, μία από αυτές τις ημέρες έχουμε βρεθεί σε παρόμοια κατάσταση. Η διαμαρτυρία των πολιτών είναι διαρκής, αυξανόμενη, στα πρόθυρα της σωματικής βίας…

Ξαφνικά πλησίασε δειλά η ‘υπεύθυνη του σταθμού’. Απάντησε σε επίμονες ερωτήσεις ότι η ευθύνη της περιορίζεται στη λειτουργία του σταθμού, ‘τα δρομολόγια βγαίνουν από αλλού…’ Το Συντονιστικό των απεργών εννοούσε αλλά δεν τόλμησε να το πει.

Τα ψωμιά σας τελείωσαν…’ φώναζαν στον (άτυχο, αλλά αυθάδη) υπάλληλο,  που στεκόταν, άγνωστο γιατί, μπροστά στις σκάλες, και ο οποίος απάντησε: ‘Ναι, το ξέρω, το είπε και ο Υπουργός…’. ‘Χεστήκαμε για τον Υπουργό’, ήταν η απάντηση… ‘Εσείς μάς ταλαιπωρείτε…’.

Κάποια στιγμή, ο υπάλληλος έκανε το λάθος να πει ότι ‘αν δεν φύγετε θα φωνάξω την Αστυνομία…’. Εκεί κάπου, τα βήματα των πολιτών τούς οδήγησαν πλησιέστερα του αυθάδη, αλλά οι ψυχραιμότεροι επικράτησαν

Την προηγούμενη ημέρα, υπάλληλος-συνδικαλιστής του Μετρό κολλούσε Α4-αφίσες μέσα στα βαγόνια, με ένα κατεβατό παρωχημένες, λαϊκίστικες ατάκες. Από εκείνες που στα κομματικά γραφεία αποκαλούν ‘πολιτικό λόγο’.

Ημέρες Μνημονίου, που θα έλεγαν και οι δεξιές γραφίδες… Αλλά οι συνδικαλιστικές αλητείες πρέπει να σταματήσουν… Έτσι δεν είναι Συγγρού μου;

Advertisements

Leave a comment

Filed under Κοινωνία

Η αίσθηση των Ελλήνων για τα πράγματα

Γράφει η ΑΛΕΞΙΑ ΣΚΟΥΤΑΡΗ

Στην τακτική εξαμηνιαία έρευνα-μελέτη Forum της Metron Analysis για τις τάσεις στην πολιτική και την κοινωνία δημοσιεύεται μία χρονοσειρά που – κατά την ταπεινή μου γνώμη – έχει ιδιαίτερη σημασία για την αποτίμηση των πολιτικών πραγμάτων στη χώρα.

Είναι το διάγραμμα που παράγεται από τη διερεύνηση των απαντήσεων των ερωτώμενων για την ‘κατεύθυνση των πραγμάτων στη χώρα’, τα τελευταία 6 χρόνια (2004-2010).

Τον Μάιο 2004, περίπου 55% των πολιτών πίστευε ότι τα πράγματα στη χώρα πήγαιναν ‘προς τη σωστή κατεύθυνση’, σε αντίθεση με το 34,5% που θεωρούσε ότι τα πράγματα κινούνταν ‘προς τη λάθος κατεύθυνση’. Αυτό ήταν το peak της θετικής εντύπωσης των πολιτών για την πορεία της χώρας, ως αποτέλεσμα της δράσης της τότε κεντροδεξιάς ‘νέας διακυβέρνησης’. Και κατά κάποιον τρόπο, θα λέγαμε, το απόγειο της ‘πλατειάς κοινωνικής συμμαχίας’ που έφερε τον Καραμανλή στην εξουσία.

Προτού ακόμη τελειώσει το πρώτο έτος της πρώτης Κυβέρνησης ΝΔ, η πτώση ήδη είχε ξεκινήσει. Οι τάσεις διασταυρώθηκαν πολύ νωρίς, περί τα τέλη 2004. Έτσι, από τον Φεβρουάριο-Μάρτιο 2005 (μόλις ένα χρόνο μετά τη νίκη της ΝΔ), είχαμε την πλήρη αντεστραμμένη εικόνα: 56% των πολιτών δήλωναν ότι τα πράγματα κινούνταν ‘προς τη λάθος κατεύθυνση’, με 34% το αντίθετο.

H ευφορία του καλοκαιριού 2004 και τα νέα δεδομένα που δημιουργήθηκαν από τις υπέρμετρες προσδοκίες για κάτι καλύτερο ήταν το υλικό που τροφοδότησε την αισιοδοξία των Ελλήνων. Τότε, το κακό παρελθόν, ο ‘κυβερνητισμός’ του ΠΑΣΟΚ και η ξέφρενη προεκλογική ρητορεία της ΝΔ είχαν ανεβάσει τον πήχη ψηλά.

Όμως, η ταχεία πτώση της εμπιστοσύνης των πολιτών, που πολύ γρήγορα θεώρησαν ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά, σημαίνει ότι η εναρκτήρια κυβερνητική στρατηγική ήταν αποτυχημένη σε τέτοιο βαθμό που αμέσως απογοήτευσε τους πολίτες, οι οποίοι (guess what) είχαν απόλυτο δίκιο όταν το δήλωναν στους δημοσκόπους, σε εκείνη, την – τότε φαινομενικά – πρώιμη περίοδο…

Η συνεχιζόμενη διεύρυνση της ψαλίδας ανεκόπη το περασμένο φθινόπωρο σχεδόν στο τέλος της κλίμακας (80% αρνητισμός), όταν ο λόγος της απαισιοδοξίας αποσύρθηκε από την κεντρική πολιτική σκηνή. Τότε, η έλευση του Γιώργου Παπανδρέου έδωσε στους πολίτες ένα μικρό πάτημα για να αισθανθούν καλύτερα. Κατόπιν, το χαστούκι της κρίσης ‘διόρθωσε’ την πορεία προς την απαισιοδοξία. Έκτοτε παλεύουν με την κρίση και την ψυχολογία τους. Και οι πολιτικοί με τα προβλήματα, στον οίκο τους και τη δημόσια σφαίρα.

Το σημαντικό είναι ότι η σοφία των πολιτών παραμένει ο ασφαλέστερος δείκτης. Για όλους…

Η Αλεξία Σκούταρη είναι φίλη, πολιτική αναλύτρια.

Leave a comment

Filed under Κοινωνία